بررسي كمي و كيفي آبهاي زيرزميني دشت تبريز(ارائه شده در دومين كنفرانس مديريت منابع آب ايران)

(289 مجموع کلمات موجود در متن)
(3588 بار مطالعه شده است)

آب مورد نياز اراضي كشاورزي دشت تبريز علاوه بر منابع آبهاي سطحي همانند آجي‌چاي،كومرچاي و سنيخ‌چاي، از منابع آبهاي زيرزميني هم تامين مي‌گردد[1]. بنابراين به منظور استفاده آبهاي زيرزميني براي مقاصد آبياري بايستي به مطالعه كمي و كيفي اينگونه منابع پرداخته شود. اين مطالعات با اهدافي چون شناخت وضعيت منابع آبهاي زيرزميني در وضعيت كنوني و بررسي امكان برآورده نمودن نياز‌هاي آينده و با توجه به احداث شبكه‌هاي آبياري و زهكشي، بررسي اثرات احداث اين شبكه بر وضعيت آبهاي زيرزميني منطقه مطالعه گرديد. با توجه به اهداف بيان گرديده به مظور شبيه سازي رفتار آبخوانهاي موجود در منطقه در وضعيت كنوني و پيش‌بيني رفتار آنها در آينده، همچنين بررسي كمي و كيفي آبهاي زيرزميني منطقه مطالعاتي از مدلهاي1PMWIN و مدلهاي انتقال محلولها در محيطهاي متخلخل MT3D استفاده گرديد. در انجام اين مطالعه، منطقه مطالعاتي به چهار واحد آبياري تقسيم گرديد و در طي اين شبيه سازي بمنظور بررسي رفتار آبخوانها در دراز مدت،چهار سناريو در نظر گرفته شد. پس از انتخاب مدلهاي مورد نياز با توجه به اطلاعات موجود از وضعيت آبهاي زيرزميني منطقه مدلهاي موجود كاليبره گرديد و با توجه به حالات در نظر گرفته شده، اين مطالعه براي يك دوره 16 ساله انجام گرديد و نتايج نشان دادند كه بعنوان مثال در ناحيه آبياري شماره 2، تعداد 25 چاه عميق موجود مي‌باشدكه ميزان برداشت فعلي در منطقه بيشتر از حد مجاز سالانه مي‌باشد. نتايج حاصل از اجراي مدل بيانگر 6/2 متر نزول در سطح آب زيرزميني اين منطقه در طول 16 سال آينده مي‌باشد. مدل مطالعاتي همچنان نشان داد كه با افزايش برداشت در طولاني مدت باعث افت سطح ايستابي تا حدود 5 متر خواهد گرديد و ميزان شوري آب زيرزميني در دراز مدت افزايش پيدا خواهد كرد. متن كامل مقاله به صورت PDF

[ بازگشت به مقاله | صفحه اصلی بخش مقالات ]